ای خمینی تویی رهنمای ما/ رهبر زنده و با وفای ما/ بر لبم این سرود/ بر خمینی درود

 

ما متولد هزار و سیصد و انقلابیـــــم..
تـولد سالهای کودکیمان را ، با مارش ِ عملیات ها ، جشن گرفتیم ... کم کم در بحران ِ روزهای انقلاب ، قَد کشیدیم ... رفتن ِ یاران ِ خمینی را ، در روزهای تقویم ِ زندگی مان ، نشان گذاشتیم تا فراموش نکنیم ، به چه کسانی مدیونیم..
کربلای 5 و والفجر 8 ، از پرافتخارترین عملیاتهای رزمندگانمان شد ... و زبان از بَیان ِ حقایق ِ کانال ِ کمیل و نهر خَیِّن ، قاصـــــــــــــر...
با نام ِ باکری ها بر خود بالیدیم ... نام حاج احمدِ متوسلیان و حاج ابراهیم همت ، سوال ِ امتحان ِ اخلاقمان ، شد... با دوکوهه اُنس گرفتیم ...و بازی دراز ، ارتفاعات ِ غیرت ِ مردان ِ سرزمینم را ، به رخ ِ دنیا کشید.. و در مـــرصاد ، با دشمن اتمام حجت کردیم...
دیری نپائید که خمینی بی تاب ِ یاران شد و در واپسین لحظه های ناامیدی ، سید علی ، قرار ِ دل ِ بی قراران شد... و انقلاب دوباره به پا خاست... آری ... این تمام روزهای پرافتخار ِ دهه ی شصت ِ ما بود.. همان نسل ِ انقلاب... و تنها خدا میداند که ما ، قدمی از آرمانهای انقلابمان عقب ننشستیم و اینروزها منتظر ِ یک اشاره ی ولایتیم... با شمایم ؛ ای نااهلان و نامحرمان !



نوشته شده در یکشنبه 12 بهمن 1393 ساعت 08:02 ق.ظ | آخرین ویرایش در چهارشنبه 15 بهمن 1393 ساعت 08:18 ق.ظ